Od Maji - Quest 2

Miałam akurat się położyć,aż coś przykuło moją uwagę.To był cmentarz..

Nero mi opowiadał,że cmentarz jest tak jakby nawiedzony.Jednak poszłam tam.Zamiast wejść na bezpieczną odległość,spadłam z małego klifu prosto w sam środek cmentarza.Błędem było pójście dalej samemu.Mimo wszystko poszłam dalej.

(Jakieś dwie godziny później)

Mgła zaczęła się zagęszczać,aż nic nie było widać.Miałam poczucie,że kręcę się w kółko.Nero opowiadał mi,że to najprawdopodobniej sprawka duchów.W końcu pochowali tu już trochę psów.Wiedziałam,że nie mogę poddać cię.Duchy nie mogą zyskać przewagi.Nagle poczułam znajome uczucie.Ktoś mnie śledził.Ucieczka nie wchodziła w rachubę.Odwróciłam się napięcie.Za mną stał pies,a raczej pies z mgły.Najprawdopodobniej był to duch.

Duch: I co? Utknęłaś.

Głos rozchodził się echem.

Ma: Czego ode mnie chcesz?!

Duch: Po prostu chcę cię nastraszyć....Lepiej odejdź do reszty sfory!!!

Ma: Co?!Grozisz mi?!Należałaś lub należałeś do tej sfory,wiec nie masz prawa mi grozić!!!.

Zamknęłam oczy i jak je otworzyłam nic nie stało już przede mną.

M: Uch!Zaczynam świrować!Gadam sama do siebie.Trzeba jak najszybciej uciekać z tego miejsca!!!.

Zaczęłam biec.Chciałam jak najszybciej uciec z tego miejsca.

Niestety to nic nie dało.Cały czas wydawało mi się,że kręcę się w kółko.W końcu padłam bez sił.Obudziłam się rano.Nadal byłam na cmentarzu,ale nie było już żadnej mgły.Nie było też żadnych oznak duchów.Nagłe usłyszałam wołanie.Nero przybiegł do mnie,a za nim cała reszta.

N: Byłaś tutaj cały czas?

Ma: Y.. właściwie całą noc.

Jakiś pies: Zwariowałaś??!!.

Ma: Tak.

Jakaś suczka: Słyszałeś?Przyznała się daj jej spokój.Jest nowa.

Ma: Właściwie coś mnie tu wezwało.

N: I wszystko jasne.

Wszyscy zaczęli iść.Zamyśliłam się na chwilę.Coś mi się wydawało,że to nie koniec mojej przygody z duchami.

N: Idziesz??

To wyrwało mnie z zamyśleń.

Ma: No pewnie.

(Wieczorem)

Tej nocy nie mogłam zasnąć.Nero chyba widział,że coś mnie gryzie.

N: Opowiesz mi co widziałaś w nocy na cmentarzu.

Ma: No cóż,nie wiem czy jest to warte opowiadania,ale ok.

Opowiedziałam mu dokładnie co widziałam.Chyba najbardziej zafascynowało go to,że opowiadałam o duchach.

N: Hm...Duchy?No cóż nigdy się nad tym nie zastanawiałem,ale...

Ma: ...ale?....

N: Na naszym cmentarzu widzimy kogoś kogo straciliśmy,lub kogo nienawidziliśmy.

Ma: Serio?Widziałam tam suczkę podobną do mnie.

Nero nagle poderwał się do góry.

Ma: Coś się stało??

N : Nic,ale na naszym cmentarzu nie ma żadnego psa podobnego do ciebie.

Myślałam,że zemdleję.

Ma: A jest taka możliwość,że to tylko halucynację ??

N: Tak,jest taka możliwość,najprawdopodobniej to dlatego,że poszłaś tam sama.

Ma: No to sprawa rozwiązana.

N: Idę spać,i tobie też radzę.

Nero zasnął,ale ja jeszcze rozmyślałam.

W końcu jednak zasnęłam.