Nero wpatrywał się we mnie swoimi pięknymi, jasnobłękitnymi oczami. Przypominały mi jaśniejące gwiazdy.
L: Nie wiem - delikatnie się zarumieniłam. - Czasami za bardzo daję się ponieść fantazji.
Pies kiwnął potwierdzająco głową.
N: Umiesz pływać, hę? - zapytał po krótkiej chwili milczenia.
L: Taak... A czemu pytasz?
Owczarek gwałtownym ruchem położył mi łapę na grzbiecie i wepchnął mnie do jeziora.
N: Hehehe... - zaśmiał się po czym także wskoczył do wody.
L: Na litość boską! - wynurzyłam się wstrząśnięta jego numerem. - Co to miało być?!
Nero uśmiechnął się chytrze i ochlapał mnie wodą. Z mojej twarzy znikło przerażenie i już po chwili oboje bawiliśmy się w najlepsze.
<Nero C:>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz